ایمنی در برابر عفونت ها

علوم آزمایشگاهی - علاوه بر دفاع طبیعی یا ذاتی که بطور غیراختصاصی با عوامل بیماریزا برخورد میکنند ، دفاع اکتسابی یا اختصاصی نقش مهمی در از بین بردن میکروبها دارد.به طور کلی ایمنی همورال(Ab) در از بین بردن بسیاری از باکتریهای گرم مثبت مثل استافیلوکوک،استرپتوکوک و بعضی از باکتریهای گرم منفی مثل هموفیلوس آنفولانزا نقش مهمی را دارد(Ab در از بین بردن میکروبهای خارج سلولی اهمیت دارد).همینطور Ab در خنثی کردن سموم بعضی از میکروبها بسیار ارزنده است مثل خنثی کردن سم دیفتری یا کزاز.بعلاوه Ab در از بین بردن ویروسها زمانی که در مرحله خارج سلولی یا به عبارتی در جریان خون اند بسیار موثرند.اما در عین حال در مورد قارچ ها،تک یاخته های انگلی خصوصا زمانی که حالت کیست را دارند و همینطور باکتریهای داخل سلولی Ab بر اینها اثر چندانی ندارد.در چنین مواردی لازم است که دفاع سلولی وارد عمل شود.به عبارتی محتاج به فعالیت لنفوسیتهای T (برای ترشح لنفوکاین ها) و فعالیت سلولهایی مثل ماکروفاژ و سلولهای T سیتوتوکسیک می باشیم.
بعضی از عوامل بیماریزا که بدن بطریقه سلولی با آنها برخورد می کند: عبارتند از:
1-باکتری مولد سل 2-میکروب مولد حصبه 3-باکتری لیستریا(عامل سقط جنین حیوانات،در انسان هم ناراحتی های مختلفی را ایجاد میکند).
4-از قارچها،قارچ کاندیدا آلبیکنس و هیسیتوپلاسما کپسولاتوم(از قارچهای احشایی است)

در مورد ویروسها می توان گفت دفاع اصلی در برابر ویروسها دفاع سلولی است.ماکروفاژهای آلوئول های ریه در از بین بردن ویروسهایی که به ریه وارد می شوند خیلی مهمند.همینطور ماکروفاژهای کبد و طحال در از بین بردن ویروسهایی که به آنها وارد می شوند خیلی مهمند.همینطور فاگوسیتهایی که در جریان خون محیطی هستند در از بین بردن ویروسهای جریان خون بسیار موثرند.زیرا ویروسها را در همان خون می توانند از بین ببرند و مانع از رسیدن آنها به سلول ها می شوند.
اینترفرون یک عامل برخورد سریع با ویروسها در بدن است.اینترفرون سریع تر از Abترشح می شود(ظرف 48 ساعت) و می تواند ویروس ها را هم در خون و هم در سلول از بین ببرد.
بطور کلی باید بدانیم لنفوسیت هایT سیتوتوکسیک(CD8) دفاع در برابر ویروس ها را به عهده دارند که بطور اختصاصی عمل می کنند.بدین معنی که سلول آلوده به ویروس پپتیدهایی از ویروس را در سطح خود نمایان می کند و در کنار سلولهای MHC کلاس یک قرار می گیرند و اگر قرار نگیرند شناسایی نمی شوند.لنفوسیت های T سیتوتوکسیک(CD8) آنتی ژن را در کنار سلولهای کلاس یک MHC قرار می دهد.
در مورد تک یاخته ای ها نظیر توکسوپلاسما،پلاسمودیوم ها،لیشمانیا و توپونوزوماها وقتی که زندگی درون بافتی(داخل سلولی) دارند با دفاع سلولی با آنها برخورد می شود،اما در صورتیکه به فرم تروفوزوئیت باشند Ab هم روی آنها اثر میکند.در مورد کرمها و به طور کلی انگلها یا حیله های متفاوتی که بکار می گیرند اساسا از چنگال سیستم ایمنی فرار می کنند مثل پوست اندازی کردن یا تغییر آنتی ژن های سطحی بدن خود.مثلا اطفال در مناطق مالاریاخیز یه طور مکرر(چند بار)دچار مالاریا می شوند در صورتیکه جان سالم بدر ببرند در برابر مالاریا ایمنی کسب می کنند و در برابر این بیماری مقاوم می شوند.
در مورد کرمها معمولا Ab از کلاس IgE سنتز می شود که این Ab از ناحیه FC می تواند روی سطح ائوزینوفیل ها قرار بگیرد و از ناحیه Fab به کرم متصل شود.دگرانوله شدن ائوزینوفیل سرانجام باعث از بین بردن انگل می شود.
بطور کلی Ab دو کار میکند:1-وسیله تشخیصی برای عوامل بیماریزا 2-باعث از بین رفتن بیماری(میکروب)
اگر ما بتوانیم از سرم یک بیمار Ab علیه عامل مشخص پیدا کنیم دلیل بر ابتلا به بیاری است(یک شاهد غیرمستقیم). 

خدمات و محصولات صنعتی

 الکتروپمپ