كاربردهای ديگ هاي بخار

خريداران ديگ هاي بخار مي توانند يكي از انواع لوله – آتشي ، لوله – آبي يا تركيبي را انتخاب نمايند. ولي بايد دانست هر يك از اين ديگ ها مشخصات خاص و منحصر به فرد خود را دارند و با آن كه در ظرفيت و فشار مساوي، ديگ هاي لوله – آتشي از ديگ هاي لوله – آبي ارزان تر مي باشند ولي نوع كاربرد انرژي بخار، عامل انتخاب نوع ديگ به شمار مي رود.

در سال 1979 در انگلستان به طر تقريب بيش از 73000 دیگ بخار – به جز ديگ هاي خدماتي – در سرويس بوده است كه 61% از نوع لوله – آتشي افقي، 5% از نوع لوله – آبي و بقيه ديگ هاي مودي و از نوع دودكش هاي آجري بوده است – گرچه اين نوع اخير به سرعت در حال منسوخ شده است.

به اين عوامل بايستي به تعداد بيشمار و ناشناخته ديگ هاي مولد آب گرم در فشارهاي متوسط و دماي بالا اشاره كرد. اين بویلر ها بيشتر براي مصارف گرمايشي و گاهي نيز عملياتي به كار مي روند. اكثر اين ديگ ها از نوع لوله- آتشي هستند، گرچه بویلر هاي لوله – آبي مدل " lamont" با شيوه چرخش اجباري آب نيز وجود دارد.

به نظر مي رسد حدود 100000 بویلر صنعتي در انگلستان مشغول به كار باشد كه از اين تعداد 60.000 از نوع لوله – آتشي ، 5000 عدد لوله – آبي و بقيه ديگ هاي بسيار قديمي و كهنه هستند.
معمولي ترين ديگ ها از نظر تعداد ديگ هاي لوله – آتشي هستند، ولي از نظر ظرفيت بايد گفت 29% كل ظرفيت بویلر ها را ديگ هاي لوله – آبي تشكيل مي دهند كه نشان دهنده ظرفيت هاي بسيار بالاي اين ديگ ها است.
در واقع كاربرد بيشتر ديگ هاي لوله – آبي در مجتمع هاي بزرگ صنعتي كه به طور مستمر در طول سال مصرف بخار بالايي دارند، مانند صنايع شيميايي، پالايشگاه هاي نفت و صنايع فولاد مي باشند.
در نيروگاه هاي برق، بخار با فشار و دماي بالا مورد نياز است كه ديگ (بویلر‌) هاي لوله – آتشي قادر به تامين آن نيستند.
در مكان هايي نظير گرمايش اماكن، نوشابه سازيها، لباسشويي ها و ساير صنايع عمومي كه جنبه گرمايشي حرارت مورد نظر است، از ديگ هاي بخار لوله آتشي استفاده مي شود، كه خود عامل برتري اين نوع ديگ است.
منبع: mboiler