شیرین کردن آب

يکي از گزينه‏ هاي مطرح براي مقابله با بحران کم ‏آبي، شيرين کردن آب درياها و نمک زدايي آب است که البته راه حلي گران و پرهزينه است و به مقدار قابل توجهي انرژي نياز دارد در نتيجه، با توجه به تلاش کشورها براي کاستن از مصرف انرژي و بحث گرمايش زمين، ادامه دادن به طرح‏ هاي شيرين‏ سازي آب درياها با استفاده از روش ‏هاي سنتي و رايج، توجيه چنداني ندارد.

با اين وجود، ابتکار جديد دو مهندس کانادايي در زمينه شيرين کردن آب دريا که از نظر مصرف انرژي، بسيار مقرون به صرفه و از نظر هزينه‏ ها نيز کاملا اقتصادي و ارزان است، بارقه‏ اي از اميد را در دل طرفداران ايده استفاده از آب شيرين شده درياها در دهه ‏هاي آينده به وجود آورده است.

«بن آسپارو» و «جاشوا زوشي»، از پژوهشگران دانشگاه سيمون فراسو در ونگوو، ايده جديدي را براي شيرين کردن آب درياها مطرح کرده‏اند که براساس آن، به جاي انرژي الکتريکي، از گرماي خورشيد براي جدا کردن نمک از آب دريا و در نهايت شيرين کردن آب شور استفاده مي‏شود.

آسپارو و زوشي که شرکتي به نام «سالت ورک تکنولوژي» را تاسيس کرده‏اند. در نخستين گام به منظور آزمايش اين روش جديد، بخشي از ساحل دريا در ونکوور را به پروژه خود اختصاص دادند و آن را به سه بخش جداگانه تقسيم کردند و در هر کدام از آنها، از روش خاصي براي شيرين کردن آب شور درياها بهره بردند. آب شيرين کن دريايي

در روش اول، آنها اقدام به گرما دادن به آب دريا و بخارکردن بخشي از آن کردند و پس از آن، بخار توليد شده را تحت فشار قرار دادند (که البته در اين بخش، به مقدار زيادي انرژي برق نياز است.)

در روش دوم، فرايند اسمزي به صورت ِ اجرا مي‏شود؛ به اين ترتيب که با استفاده از پمپ‏هاي فشار قوي، آب شور به سمت يک پرده مخصوص که داراي سوراخ ‏هاي بسيار ريزي است، پاشيده مي‏شود و در نتيجه نمک موجود در آب دريا از آب شيرين جدا مي‏شود.

اين روش نيز نيازمند مصرف مقادير قابل توجهي انرژي برق است. به عنوان مثال، براي شيرين کردن هزار ليتر آب دريا و تبديل آن به آب قابل آشاميدن، 7/3 کيلووات ساعت برق مورد نياز است.

در روش سوم، که ‏روش ابتکاري و جديد آسپارو و زوشي محسوب مي‏شود، مقدار بيشتري آب شيرين با استفاده از مقدار کمتري انرژي توليد مي‏شود. در اين روش، ابتدا آب دريا به درون يک استخر کم‏عمق و با کف سياه‏ رنگ ريخته مي‏شود. سياه بودن کف استخر موجب مي‏شود تا حجم بيشتري گرما از خورشيد جذب و به آب موجود در استخر منتقل شود؛ و ميزان غلظت نمک موجود در آب دريا از 5/3 درصد اوليه (حالت طبيعي) به بيش از 20 درصد افزايش مي‏يابد، بدون اينکه هيچ‏گونه برق يا هر انرژي ديگري غير از انرژي رايگان خورشيدي براي تبخير آب شور استفاده شود. در مرحله بعد، اين آب به سمت محوطه ويژه ‏اي که حاوي آب تصفيه نشده دريا است. هدايت و از آنجا به سمت واحد نمک‏زدايي منتقل مي‏شود.

آنچه که آسپارو و زوشي طراحي کرده‏اند، يک نوع مدار الکتريکي طبيعي است که در آن، به جاي اينکه جريان الکتريکي به وسيله الکترون‏ها حمل شود، از اتم‏هاي بارداري به نام يون براي جابه جايي جريان الکتريکي استفاده شده است که در نتيجه فعل و انفعالات شيميايي بين آب ‏هايي با درجه غلظت متفاوت نمک به وجود آمده‏اند. 

خدمات و محصولات صنعتی

 الکتروپمپ