توریهای آبهای سطحی

برای این کار از توری هایی با سوراخ های بسیار ریز در حدود 30 میکرومتر استفاده می شود و بمعمولا برای تصفیه آب های سطحی مورد استفاده قرار می گیرد. این توری ها دارایواحد شستشو هستند که در واقع مواد میروب زدا را به جریان اب اسپری می کنند تا هم عمل میکروب زدایی بهتر انجام شود و هم از گرفتگی توری جلوگیری شود.
6. هوادهی(Aeration)
از این روش برای خارج سازی گازهای آلوده در آب و افزودن اکسیژن بیشتر به آب جهت تهیه آب آشامیدنی مطلوب مورد استفاده قرار میگیرد . این روش معمولا برای آب های زیر زمینی که با هوا در تماس نبوده اند و دارای اکسیژن کافی نیستند انجام می شود. هوادهی به روش هایی مثل فرستادن آب به هوا و نیز دمیدن هوا به آب انجام می شود.
7. انعقاد و لخته سازی (Coagulation & Flocculation)
در این مرحله مواد منعقد کننده به آب اضافه می شود تا ذرات بسیار ریز باقی مانده در آب که قابل ته نشین شدن نیستن به یکدیگر بچسبند و منعقد شوند و در نتیجه اندازه و وزن و چگالی آن ها زیاد شده تا به آسانی ته نشین شوند. عمل انعقاد موجب از بین بردن نیروی دافعه الکتریکی میان ذرات ریز می شود . بنابراین ذرات ریزی که در مراحل قبلی از آب جدا نشده اند، در اثر عمل انعقاد به راحتی ته نشین می شوند.
8. کاهش سختی آب(Softening of water)
کاهش سختی آب یا به عبارتی نرم کردن آب ، بسته به میزان سختی آب یا توسط مصرف کنند صورت می گیرد و یا در تصفیه خانه انجام می شود. نرم کننده های خانگی دارای واحدهای مبادله گر یونی هستند و برای آب های با سختی پایین به کار می روند. اما آب هایی که درجه سختی بالایی دارند در تصفیه خانه ها با استفاده از ته نشینی شیمیایی و تبادل کننده های یونی ، نرم می شوند.
مراحل بعدی شامل فیلتراسیون ، جذب، فلوئورزنی و فلوئورزدایی، تثبیت ، گندزدایی ، ذخیره سازی می باشد که هرکدام شامل روش ها و عملیات خاص خود برای تصفیه آب های سطحی و تصفیه آب های زیر زمینی و قابل شرب ساختن آن ها است.