تاریخچه و شکل گیری صنعت چینی در ایران

سابقه ظروف سفالينه و آبگينه در ايران به حدود 7 هزار سال و ظروف چيني در کشور چين که زادگاه ظروف چيني است به چندين هـزار سال قبل مي رسد کـه نمونه هاي آن در موزه ها و مراکـز علمي جهان موجود مي باشد.
از ميزان توليد جهاني ظروف چيني به ويژه کشور چين اعداد و ارقام دقيقي در دسترس نمي باشد اما به صورت تخمين بين 1 تا 1/5 ميليون تن در سال برآورد مي شود که حدود 80% آن متعلق به کشور چين است و به نظر مي رسد دومين کشور توليدکننده اين صنعت ايران مي باشد که حدود 5% توليد جهاني را در اختيار دارد و حدود 15% بقيه متعلق به ساير کشورها مي‌باشد.
با کيفيت ترين ظروف چيني در کشورهاي آلمان (با سابقه حدود 300 سال)، انگلستان، فرانسه و در آسيا در کشور ژاپن توليد مي شود. کشوري مانند آلمان در دهه 1980 با توليد سالانه 100 هزار تن چيني جزو قوي ترين کشورها بود که به دليل رقابت کشور چين، ميزان توليد آن در حال حاضر به کمتر از 20 هزار تن رسيده است.
قدمت صنعت جديد چيني در ايران به حدود 35 سال قبل مي رسد و در اين مدت اين صنعت رشدي برابر با 1500 درصد داشته است، در سال هاي قبل از انقلاب تعداد 3 واحد چيني سازي در استان گيلان و قزوين وجود داشت که اين تعداد امروزه به 24 واحد بزرگ رسيده ولي متأسفانه به خاطر مشکلات اقتصادي و رقابت غيرمنصفانه ظروف مشابه (يک بار مصرف، ملامين و ظروف شيشه‌اي که از نظر بهداشت جهاني به مصرف کننده نيز توصيه نمي شود) و عدم سودآوري، بيش از 10 واحد به تعطيلي کشيده شده است.ضمناً اولين واحد راه اندازي شده بعد از انقلاب صنايع چيني زرين ايران است.