استفاده از ظروف چینی

چيني‌ها: حرف ندارند!
ظروف چيني يكي از سالم‌ترين ظروف غذاخوري هستند كه از نظر ايجاد مشكل براي سلامتي هيچ حرف و سخني پشت سرشان شنيده نمي‌شود. اين ظروف همان طور كه از اسمشان پيداست اولين بار در چين توليد شده‌اند و به گفته مهندس رضايي مطلق، مدير يك كارخانه چيني‌سازي، اين قضيه به حدود 3-4 هزار سال پيش مربوط مي‌شود. سابقه توليد صنعتي چيني در ايران هم به حدود 3 تا 4 سال پيش از انقلاب باز مي‌گردد.
خاك كائولن، فلدسپات (نوعي ماده معدني جلادهنده با نقطه ذوب پائين) و سيليس به همراه نوعي خاك چسبنده به نام بال‌كلي، مواد اوليه تهيه چيني هستند. توجه به اين مواد اوليه مشخص مي‌كند كه چيني‌ها يك نسبت خانوادگي هم با سراميك‌ها دارند.
تفاوت عمده اين دو جنس به درجه حرارت پخت آنها مربوط مي‌شود. حداكثر درجه حرارت پخت سراميك‌ها 1100 درجه است كه البته درجه حرارت داخل اين ظروف از اين مقدار كمتر است.
همين مسئله باعث مي‌شود كه در داخل ظروف سراميك خلل و فرج باقي بماند و اين ظروف از چيني‌ها سبك‌تر شوند و جذب آب داشته باشند و البته به همين دليل دوام آنها هم از چيني‌ها كمتر است. در مقابل، چيني‌ها در 1400 درجه پخت مي‌شوند و به همين دليل درجه ‌حرارت داخل و بيرون آنها يكسان شده و سنگين‌تر و با دوام‌تر هستند.
چيني‌ها بر خلاف جنس‌هايي مانند بلور در تماس با غذاي داغ زود داغ نمي‌شوند و همچنين با سرد و گرم شدن به راحتي نمي‌شكنند. همچنين اين ظروف هيچ‌گونه مواد سمي و مضري ندارند.
مهندس رضايي درباره استفاده چيني‌ها مي‌گويد: <در تمام دنيا در مراسم تشريفاتي از ظروف چيني استفاده مي‌شود، اما چيني‌ها انواع گوناگوني دارند. مثلاً چيني‌هاي ضخيم و بسيار مقاوم معمولاً در هتل‌ها استفاده مي‌شوند و چيني كاغذي‌ كه نوعي چيني بسيار نازك و براق و استخواني بسيار گران قيمت است، در انگلستان و كره مورد استفاده قرار مي‌گيرد. ما ايراني‌ها هم معمولا از چيني پورسلن استفاده مي‌كنيم كه ضخامت متوسطي دارد و از براقيت خوبي برخوردار است.>
درشستشوي ظروف چيني بهتر است از سفيدكننده‌ها و اجسام خشن مانند سيم ظرف‌شويي استفاده نشود تا جلاي لعاب از بين نرود. 

خدمات و محصولات صنعتی

 الکتروپمپ