آلاچیق ها

تعريف آلاچيق در پارکهاي عمومي ، فضاهاي بزرگ و … اطاقکهايي که کاملا با مصالح ساختماني بناي منازل متفاوت مي باشد ، ساخته مي شود که نقش آنها نوعي سايه بان و يا استراحت گاهي موقتي براي عابرين است.
معمولا در ساختمان اين گونه اطاقک ها (آلاچيق) ، نکاتي را که از نظر چشم انداز و برخورداري از زيبايي منطقه ضروري مي باشد ، مورد توجه قرار مي دهند.گاهي در ميان يا کنار اين گونه آلاچيق ها ، حوضچه هاي کوچکي احداث يا در وسط آن از درختان پا بلندکه بتوان در بالاي آن چتري به منظور ايجاد سايه و تنوع در يکنواختي ايجاد نمايد ، غرس مي کنند.معمولا محل نصب يا برپا داشتن آلاچيق ها يک فرمول مشخص و کاملا نثبيت شده اي ندارد.گاهي آلاچيق ها را کنار استخرهاي بزرگ ، آب نماها يا بر فراز بلندي در باغ ، در ميان توده اي از درختان که حالت جنگلي دارند ، بنا مي کنند.به طور کلي تاريخچه احداث آلاچيقبه طور مستند در آثار باقي مانده ، چندان مشخص نيست. ولي از اوائل قرن هفدهم ، کم و بيش در برخي از باغات و قصر ها ، اطاقکي را دور از محل ساختمان به عنوان نشتن گاه ميان روز و يا خلوت گاه مي ساخته اند و براي تزئين داخلي يا خارجي آن از گلدان هاي گل استفاده مي شده است.به عنوان مثال آلاچيق معروف باغ نيمانس در ساسکس انگلستان به سبک ايتاليايي همراه با ستون ها يا آلاچيق هايي به سبک کيوکس هاي شرقي در باغ سزين کوت در گوسيسترشير کنار زمين بازي تنيس است. شکل و محل تعبيه آلاچيق ، بستگي به موقعيت زمين ، سليقه طراح و شناخت چگونگي هم آهنگي با يکديگر عوامل موجود را در باغ دارد. در شمال ايران آلاچيق ها بيشتر در باغات چاي و ميوه ، به اشکال مختلف با مصالح ساختماني متنوع از قبيل : چوب ، بقاياي ساقه هاي برنج و گندم ، هنوز هم مرسوم است . در برخي ديگر از نقاط ايران اين گونه آلاچيق ها علاوه بر ويژگي خاص خود ، به عنوان انبار هاي موقت يا استراحت گاه نيم روز ، مورد استفاده قرار مي گيرند. مصالح ساختماني که در آلاچيق هاي روستايي ايران بکار مي رود ، بسيار ابتدائي و از مصالح ارزان قيمت مي باشد.
چگونگي طراحي يک آلاچيق
براي احداث داربست ، آلاچيق و ديگر فرم هايي که بتواند در نقش سايه انداز را داشته باشند ، از انواع مصالح ساختماني استفاده مي شود. ولي همان گونه که قبلا توضيح داده شد ، آلاچيق ها علاوه بر سرپناه و سايه انداز بايستي به نحوي نقش پناهگاه را نيز داشته باشد.بنابراين پي يا پايه هاي آلاچيق را تا ارتفاع نيم متر با سنگ ، آجر يا بتون بالا آورده و در روي آنها به آنواع و اشکال مختلف ، ديواره و طاق را با مصالحي از قبيل آهن گرد يا تسمه اي ، نبشي و چوب خراطي شده يا طبيعي به ارتفاع حداکثر دو و نيم متر بنا مي کنند. نقشه ساختماني آلاچيق را بصورت چند ضلعي منظم ، مربع ، دايره يا مستطيل و … با طاق گنبدي يا ساده ترين آن به طور مسطح طراحي کرده و مي سازند. ديواره هاي آلاچيق توسط گياهاني ( رونده يا پيچنده ) به منظور ايجاد سايه ، محصور مي شوند.لذا در فواصل معيني از ستون ها يا پايه هاي آلاچيق ، گياهاني سريع الرشد کاشته مي شود.گاهي به جاي گياهان زينتي از برخي در ختان ميوه ماننده مو و يا درختاني که بتوان به آنها فرم داد ، کاشته مي شوند. در داخل آلاچيق ، مي توان از ميز و صندلي هاي چوبي ( که امکان دارد اين چوب ها به اشکال طبيعي تزئين شود) ، سنگي يا سکوبندي (چوبي ، بتوني ، آجري ، سنگي ) استفاده کرد. معمولا کف آلاچيق را از آجر ، سراميک ، بتون ، شن هاي رنگي يا ساده و … همانند آنواع دال هاي خيابان ها ، مفروش مي نمايند . دور تا دور آلاچيق را با عرض حدود يک متر ، با انواع مصالح ساختماني و تزئيناتي که هماهنگ با طرح عمومي باغ يا پارک مي باشد ، مفروش مي کنند. نويسنده : ابوطالب آقائي  

خدمات و محصولات صنعتی

 الکتروپمپ